میراث فرهنگی وانشان

مسئولین محترم ميراث فرهنگي و اوقاف شهرستان گلپایگان، آثار تاریخی روستای وانشان روبه نابودي است و اين مسئله بر هيچكس پوشيده نيست. ارگ ها،  محوطه حسینه ای امامزاده ابوالفتوح، بافت تاريخي روستا و ... از جمله مكان هاي تاريخي اي هستند كه با بي توجهي مسئولان در آستانه نابودي قرار گرفته اند. اين مكان هاي تاريخي كه نشان از گذشته دور وانشان داردبه نوعي نمايانگر هويت فرهنگي و تاريخي این خطه زیبامی باشد.

خوشبختانه یا متاسفانه، روستای وانشان از توابع گلپایگان می باشد  در این روستای با صفا بعقه مبارک شاهزاده ابوالفتوح(سلیمان) بنا شده است که یکی از افتخارات اهالی زحمتکش می باشد . این مقبره دارای بنای تاریخی از سده دهم می باشد که گنبد آن از بناهای نادر در ایران است که دارای ۱۲ ترک می باشد. ولی متاسفانه چند سالی است که کم لطفی های زیادی به این بنا از طرف اوقاف و میراث فرهنگی گلیایکان شده است و سقف حسینیه که دقیقاً زیر پایه گنبد واقع شده است،ریزش کرده است ومتاسفانه با کوچکترین لرزش زمین، انقریب گنبد تخریب خواهد شد. این موضوع چندین بار از طریق نامه ، فکس، سایت و کانال های تلگرامی به اطلاع هیت امناء امامزاده ومیراث فرهنگی واوقاف گلپایگان رسانده شده است دریغ از رسیدگی؟!بودجه ای!
 در اين راستا سازمان هاي متولي وظيفه دارندبراي  حفظ اين آثار و همچنين هويت فرهنگي و تاريخي وانشان بكوشند.اما طي سال هاي اخير با توجه به افزايش روند تخريب ميراث فرهنگي تاريخي وانشان، برخوردي جدي با متخلفان صورت نگرفته است و سازمان ميراث فرهنگي به عنوان مسئول حفاظت و مرمت اين آثار، یا از قوانين حمايتي در اين حوزه اطلاعي ندارد یا اینکه  در وظیفه خود کوتاهی کرده است. اين بي اطلاعي از قوانين یا کوتاهی تا جايي است كه چندي پيش يكي ارگ های ساخته شده تخریب شد یا درخت 150 ساله را قطع کرده اند،متاسفانه تخريب ميراث فرهنگي در گلپایگان و روستا های تابعه از جنبه عمومي به جنبه خصوصي تغيير يافته است ، در حالی که باید تخريب ميراث فرهنگي به عنوان جرم عمومی در نظر گرفته شود چون میراث فرهنگی بیت المال است.»   
 

به طور كلي مي توان گفت شهرستان گلپایگان و روستاهای تابعه، بسيار باستاني است و چند هزار سال تمدن  

دارد بنابراين از دير باز هميشه روستای وانشان مورد نظر سوءاستفاده سودجويان بوده است. در جهت دست  

يابي به برخي از آثار تاريخي، فرهنگي و عتيقه متاسفانه گاهي اين مسئله جنبه فراگيري پيدا كرده است. مانند  

طلای امامزاده؟!!!  

در سال 92 طي قانون مجازات اسلامي ، تخریب میراث فرهنگی جنبه عمومي دارد. دادستان بدون نياز به  

شكايت  شخصي مي تواند اگر تخريب  اين آثار  یا کوتاهی متولین را مشاهده كرد  موضوع را پيگيري و مرتكب را  

به  مجازات برساند. از طرفي سازمان ميراث فرهنگي هم بنا به وظيفه سازماني موظف است در اينگونه موارد در  

برخورد با چنين جرمي حتما به عنوان شاكي شكايت كند و از دادسراها و دادگاه ها بخواهد به موضوع رسيدگي  

كنند. که متاسفانه..... 

در قوانين کشور از اين آثار حمايت هاي زيادي شده است. مشكل جدي و اساسي ما مسئله فقدان نظارت  

توسط  متولین میراث فرهنگی است.  براي اين گونه آثار در وانشان مشكلاتي از جمله تخريب بارها  ديده  شده  

كه  دليل آن نبود  نظارت جدي مسئولین منطقه در اين حوزه است. 

گاهي يك اثر باستاني ارزشمند یا امام زاده را به يك فرد مسني سپرده اند از صبح تا بعدازظهر آن فرد مراقب  

باشد  و بعد از آن زمان، كسي وجود ندارد  كه به عنوان مراقب در آنجا حضور داشته باشد. بنابراين مشاهده  

مي كنيم كه آن آثار توسط افراد خراب یا دزدیده شده است، متاسفانه به هيچ وجه نظارت كافي و لازم وجود  

ندارد.  به طور كلي يكي از وظايف مسئولین  و آحاد مردم حفظ آثار تاريخي و فرهنگي است. اما جاي تاسف  

است  كه با توجه به قوانين موجود و ورود تكنولوژي قوانين اثر اجرايي خود را از دست داده اند كه امروزه شاهد  

تخریب و یا تخلفاتی در رابطه با میراث فرهنگی هستیم، مقصر قانون نیست و حافظان و متولیان فرهنگی باید  

مراقب باشند تا هیچ دستگاهی در اجرای قانون قصور نورزد، چرا که قانونگذار تعرض به میراث فرهنگی را در حکم  

تعرض به امنيت عمومي جامعه مي داند. 

در مواد قانون مجازات اسلامي در فصل نهم تخريب اموال تاريخي و فرهنگي، مصوب سال92 آمده است: